تبليغاتX
تنها ولی دست در دست تو

تنها ولی دست در دست تو

این وبلاگ فقط برای اونای که عاشقن

 

                      رسيدی از زاه سفرچه عاشق و چه بی خبر

                       خسته نباشی گل من خسته  نباشی  گل  من

                       بذار غبار غربت  بگيرم  از رو شونه هات

                       عزيزترين هنوز تويی با  همه‌‌‌ی بهونه هات

                        اگه با  تو ساده  گفتم  که  برو  خدانگهدار

                       دل من خبر نداشت از غم  اون  شبای تبدار

                      همه شب يه شمع روشن پشت پنجره  ميذاشتم

                       که اگه رسيدی از راه بدونی چه  حالی  داشتم

                        بعد از اين همه  جدايی  اگه  بخشيدی  گناهم

                       يه  سبد  بهار نارنج  هديه  کن  بر سر  راهم

                       با تو  گل بود  و ترانه گل و عشق و مهربونی

                       واسه  اين  شرقی  تنها هميشه  يه  همزبونی 

                                                      هميشه يه همزبونی.......

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386ساعت15:33توسط وبلاگ توسط تانیش و یار همیشگیش صبا | |

امید وارم که خوشتون بیاد

عشق به شكل پرواز پرنده است
عشق خواب يه آهوي رمنده است
من زائري تشنه زير باران
عشق چشمه آبي اما كشنده است

من ميميرم از اين آب مسموم
اما اون كه مرده از عشق تا قيامت هر لحظه زنده است

من ميميرم از اين آب مسموم
مرگ عاشق عين بودن اوج پرواز يه پرنده است

تو كه معناي عشقي به من معنا بده اي يار
دروغ اين صدا را به گور قصه ها بسپار
صدا كن اسممو از عمق شب از نقب ديوار

براي زنده بودن دليل آخرينم باش
من آن من بذر فرياد خاك خوب سرزمينم باش
طلوع صادق عصيان من بيداريم باش

عشق گذشتن از مرز وجوده
مرگ آغازه راه قصه بوده
من راهي شدم نگو كه زوده
اون كسي كه سر سپرده مثل ما عاشق نبوده
من راهي شدم نگو كه زوده
اما اون كه عاشقونه جوون سپرده هرگز نمرده
         
عشق گذشتن از مرز وجوده

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386ساعت15:29توسط وبلاگ توسط تانیش و یار همیشگیش صبا | |


خيز تا از در ميخانه گشادي طلبيم
به ره دوست نشينيم و مرادي طلبيم

زاد راه حرم وصل نداريم مگر
به گدايي ز در ميکده زادي طلبيم

اشک آلوده ما گر چه روان است ولي
به رسالت سوي او پاک نهادي طلبيم

لذت داغ غمت بر دل ما باد حرام
اگر از جور غم عشق تو دادي طلبيم

نقطه خال تو بر لوح بصر نتوان زد
مگر از مردمک ديده مدادي طلبيم

عشوه‌اي از لب شيرين تو دل خواست به جان
به شکرخنده لبت گفت مزادي طلبيم

تا بود نسخه عطري دل سودازده را
از خط غاليه ساي تو سوادي طلبيم

چون غمت را نتوان يافت مگر در دل شاد
ما به اميد غمت خاطر شادي طلبيم

بر در مدرسه تا چند نشيني حافظ
خيز تا از در ميخانه گشادي طلبيم

حافظ

+نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت0:40توسط وبلاگ توسط تانیش و یار همیشگیش صبا | |

در شرب شراب مستی نشد مرحم دل .دل در گرو مطلب مطلوب نشسته در خلوت دل طلعت هم راز فراوان . دل در طلب شمع مشعشع نشسته می نفس سرکشم تو در سیر خرابات خرامان گذری کن دل در طلت هوری قتمان نشستهای ریاضی نگارشت در اوصاف عشق تارو پود را می لر زاند 

+نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت0:23توسط وبلاگ توسط تانیش و یار همیشگیش صبا | |

ک

+نوشته شده در شنبه بیست و سوم تیر 1386ساعت19:45توسط وبلاگ توسط تانیش و یار همیشگیش صبا | |

خوب سلام بچها من دیدم امروز بیکارم گفتم یه کمی هم از عکسای یانگوم وبانو هن در سریال جواهری در قصر براتون بزارم اخه چند بار هم درخواست کرده بودید ولی وقت نمیکردم امید وارم خوشتون بیاد                           

 daejanggeum.blogfa.comdaejanggeum.blogfa.com

   daejanggeum.blogfa.comفقط نظر یادتون نره

+نوشته شده در یکشنبه دهم تیر 1386ساعت15:53توسط وبلاگ توسط تانیش و یار همیشگیش صبا | |

   

بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک

شاخه های شسته ، باران خورده ، پاک

آسمان آبی و ابر سپید ،

برگ های سبز بید ،

عطر نرگس ، رقص باد ،

نغمه ی شوق پرستوهای شاد ،

خلوت گرم کبوترهای مست ...

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار !

خوش به حال چشمه ها و دشت ها ! ،

خوش به حال دانه ها و سبزه ها !

خوش به حال غنچه های نیمه باز ! ،

خوش به حال دختر میخک ، که می خندد به ناز !

خوش به حال جام لبریز از شراب !

خوش به حال آفتاب ! .

+نوشته شده در چهارشنبه ششم تیر 1386ساعت14:24توسط وبلاگ توسط تانیش و یار همیشگیش صبا | |

 کاج های زیادی بلند
 زاغ های زیادی سیاه
آسمان به اندازه آبی
سنگچین ها تماشا تجرد
 کوچه باغ فرارفته تا هیچ
 ناودان مزین به گنجشک
آفتاب صریح
خک خشنود
 چشم تا کار می کرد
 هوش پاییز بود
 ای عجیب قشنگ
با نگاهی پر از لفظ مرطوب
مثل خوابی پر از لکنت سبز یک باغ
چشم هایی شبیه حیای مشبک
پلک های مردد
مثل انگشت های پریشان خواب مسافر
 زیر بیداری بیدهای لب رود
انس
مثل یک مشت خکستر محرمانه
روی گرمای ادرک پاشیده
فکر
آهسته بود
 آرزو دور بود
 مثل مرغی که روی درخت حکایت بخواند
در کجاهای پاییزهایی که خواهند آمد
یک دهان مشجر
 از سفرهای خوب
حرف خواهد زد ؟

+نوشته شده در سه شنبه پنجم تیر 1386ساعت15:42توسط وبلاگ توسط تانیش و یار همیشگیش صبا | |

بزرگ بود

و از اهالی امروز بود 

 و باتمام افق های باز نسبت داشت 

 و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید

صداش به شکل حزن پریشان واقعیت بود 
 

و پلک هاش مسیر نبض عناصر را به ما نشان داد 

 و دست هاش

هوای صاف سخاوت را

ورق زد

و مهربانی را

به سمت ما کوچاند به شکل خلوت خود بود

و عاشقانه ترین انحنای وقت خودش را 

 برای اینه تفسیر کرد 

 و او به شیوه باران پر از طراوت تکرار بود

و او به سبک درخت

میان عافیت نور منتشر می شد 
 

همیشه کودکی باد را صدا می کرد

همیشه رشته صحبت را

به چفت آب گره می زد

برای ما یک شب

سجود سبز محبت را

چنان صریح ادا کرد

که ما به عاطفه سطح خک دست کشیدیم

و مثل یک لهجه یک سطل آب تازه شدیم

و بارها دیدیم

که با چه قدر سبد 
 

برای چیدن یک خوشه ی بشارت رفت

ولی نشد 
 

که روبروی وضوح کبوتران بنشیند 
 

و رفت تا لب هیچ 
 

و پشت حوصله نورها دراز کشید

و هیچ فکر نکرد 
 

که ما میان پریشانی تلفظ درها 
 

رای خوردن یک سیب

چه قدر تنها ماندیم

+نوشته شده در سه شنبه پنجم تیر 1386ساعت15:1توسط وبلاگ توسط تانیش و یار همیشگیش صبا | |